teşekkür...

bir işe başlarken biriyle tanışırken ilk izlenim ilk adım hep çok önemlidir ya... bu yazı da benim için çok önemli. bu sadece bir ilk yazı değil aynı zamanda bir çok şey için ilk adım benim için..
yıllardır düşünüp yapmak isteyip de yapmadığım lafa gelince çok istiyorum diyip ama yapmak için kılımı kıpırdatmadığım yığınla şey için büyük bir ilk adım... Yıllardır kendime ait bir blogum olsun istiyordum ama olmuyordu.. işte bu kadar kaç dakikamı aldı? maksimum 10!
Blog yazmak sorumluluk gerektiren bir şey diye düşünürdüm.. bu sorumluluğun altına girmek istemedim.. konsepti ne olsun mutlaka konsepti olmalı.. yok herkes moda yazıyor.. zaten ben zorunda kalmadıkça alışveriş bile yapmam... müzik evet müzik! ama çok klişe be kardeşim.. ne yazsam acaba evet evet teknoloji ulan bu kadar bu işin üstadı varken sana mı düştü yazmak! peki ben de yeni başlayanlar için teknolji yazıyım? saçmalama nazlı sen bile okumazsın.. blogundan insanlara faydalı bilgiler vermen lazım.. vs vs vs ... bin tane düşünce.. sonra dedim ki.. zaten bi sürü sorumluluk var hayatta bunu bu kadar ciddiye alma biraz kendin için yaz.. sonra zaten anlarsın.. hayatı ciddiye alma nazlı... hayatı eskisi gibi hafife almaya ufak şeylerden başla. mesela bu blog işini bu kadar ciddiye alma.. sonra işte ne yaptığını da o kdar ciddiye alma... sonra yavaş yavaş eski kıvamına gelip hayatla dalga geçmeye başlarsın... hem ciddiye alıyorsun da noluyor.. hayat seni ciddiye alıyor mu? hayır resmen seninle kafa buluyor sen niye onu bu kadar ciddiye alıyorsun ki???
blog yazmak radyo programı yapmak gibi.. hem kimse okumayacak gibi hem de herkesin okuma ihtimali var gibi.. radyoda da bir odada kendi kendine konuşur gibisin ama bir çok insanın seni dinlediğini biliyorsun reklam alıyosun demekki dinliyorlar.. demek ki sen küfredemezsin bir sorumluluğun var..
sen bu yazıyı niye okuyasın? bilmem:)
şu an için sadce benim kendimi rahatlatma yöntemim.. ama belki okuyanlar olur... radyoda da böyleydi beni niye dinlesinler ki demiştim ilk programda sonra dinleyen dinledi bayaa dinledi.. ben neden devam etmedim anlatmaya bilmiyorum...
çok içime kapandım sustum eskisi gibi anlatmaz oldum.. herşeyi kendime saklamaya başladım.. kırılma noktası neresiydi ne oldu da böyle oldu bilmiyorum... en ufak bir fikrim bile yok.. ama yeni bir kırıkma noktası yakında.. hissediyorum.. az kaldı...çok normal oldum uzun zamandır... hipeaktif dengesiz kendimi özledim.. oh mon dieu kaç nazlı yaşatıyorum ben içimde:)
nerde kalmıştık... neden okuyasın? burda ben nasıl ölümsüz olunur, sonsuz mutluluk nasıl yakalanır ve sınırsız orgazm nasıl yaşanır bunların sırlarını açıklıycam o yüzden okuyasın:)
dediğim gibi sadece kendim için..
eskiye ait unutmak istemediklerim, yaşadıklarımdan hatırlamak istediklerim için....680 A4 kadar eskiden yazılmış yazı var.. zamanla onlar da burada unutmak istemediklerim olarak yer alacak.. o 680 sayfa bir dosyanın içinde bir sandıkta duruyor.. sandığı babam almıştı 2000'e girerken üstünde melekler var...o sandıkta dosyadan başka daha bir sürü şey duruyor onların anılarını unutmak istemiyorum onları da yazacağım... dün akşam ne yediğimi hatırlamazken yıllar öncesini çook net hatırlıyorum ama bir gün onları da unutacağım işte unutmamak için yazacağım zaten...
teşekkürler nazlı... sonunda bana bu konuda destek olduğun için çook teşekkür ederim...
love you...
ps: aslında bu konuda bir destek de sevgilinin "sen neden blog filan yazmıyorsun" demesi oldu.